Η Ελληνική Διήρης

Οι Έλληνες χρησιμοποιούσαν πλοία με δύο σειρές κουπιά (δίηρης) από την 2η χιλιετία π.χ. Δεν χρησιμοποιούσαν τις ορολογίες ''μονήρης'' ή ''δίηρης''. Τα έλεγαν ''ΔΙΚΡΟΤΑ'' γιατί έκαναν τον διπλό κρότο σε σχέση με τα άλλα καράβια με μία σειρά κουπιά. Την μόνη ορολογία που χρησιμοποιούσαν ήταν για την ΤΡΙΗΡΗ.

Το όφελος ήταν ο διπλασιασμός της κινητήριας ισχύς του πλοίου γιατί προσθέτανε μία σειρά κουπιά, επιπλέον χωρίς να αλλάξει σχεδόν καθόλου το μήκος του.

Ανάλογα την κατασκευή, τις απαιτήσεις ή τον ναυπηγό, άλλαζε το ύψος ή το πλάτος. Αυτό εξαρτιόταν από το που θα τοποθετούσε την σειρά με τους κωπηλάτες, επάνω ή δίπλα από τους προηγούμενους, αυξάνοντας βέβαια το βάρος του, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ήταν θετικό, κυρίως η αύξηση της ταχύτητας. ?λλο μεγάλο πλεονέκτημα ήταν το μήκος. Μία Πεντηκόντορος με μονή σειρά κουπιών και μία Πεντηκόντορος δίηρης , η δίηρης θα έχει σχεδόν το μισό μήκος, που σημαίνει μεγαλύτερη ευελιξία, κάτι που ήταν πολύ αναγκαίο κατά την ναυμαχία.

Στην ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.χ. ο Ελληνικός στόλος αποτελούντο από 300 τριήρεις και 7 πεντηκόντηροι. Δυστυχώς δεν γνωρίζουμε αν ήταν απλά ή δίκροτα.