Το πλοίο της Ινέπολης του Πόντου

Το πλοίο της Ινέπολης του Πόντου (Μοντέλο του Αρ. Ράλλη)Αν και η αρχαία τεχνική έχει εδώ και πολλούς αιώνες εκλείψει, στην Ινέπολη του Πόντου, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, επιβίωσε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Ο μοναδικός αυτός τρόπος ναυπήγησης γινόταν κυρίως από Ελληνες καραβομαραγκούς στους οποίους ανήκε και η πλειονότητα των ταρσανάδων της περιοχής (όπως άλλωστε και η οικονομική ζωή, μιας και περισσότερο από το 50% του πληθυσμού της περιοχής ήταν Ελληνες).

Ο κ. Κ. Δαμιανίδης ο οποίος μελέτησε, αποτύπωσε και σχεδίασε το τελευταίο απο τα σκάφη αυτά της Ινέπολης, σε επιτόπια έρευνα που εκπόνησε το καλοκαίρι του 1992. Από αυτά τα στοιχεία προκύπτει ότι για την κατασκευή του κέλυφους του καραβιού άρχιζαν από ένα ιδιαίτερα πλατύ και χονδρό μαδέρι που βρισκόταν στην θέση όπου στις συνήθεις νεότερες κατασκευές είναι η καρίνα και συνέχιζαν το πέτσωμα με προσθήκη, εκατέρωθεν αυτού του μαδεριού, σανίδων που καμπύλωναν με την βοήθεια της φωτιάς. Αυτές δεν στηριζόντουσαν βέβαια σε νομείς αλλά ενώνονταν μεταξύ τους στο εσωτερικό της γάστρας με καμπυλωμένα καρφιά (για αυτό υπήρχαν στις άκρες των μαδεριών βαθουλώματα), εξωτερικά δε, συνδέονταν με σιδερένιους συνδετήρες σχήματος «C».

Αφού ολοκληρωνόταν η γάστρα του καραβιού, ακολουθούσε η τοποθέτηση κάποιων νομέων που είναι ολιγάριθμοι αλλά ιδιαίτερα χονδροί. Αντί για τη συνήθη καρίνα έχει δύο πρόσθετες που αρχίζουν και τελειώνουν στην ρίζα του πλωριού και του πρυμνιού ποδοστάματος. Το καΐκι που αποτυπώθηκε ήταν μήκους περίπου 8m άλλα η ίδια ακριβώς τεχνική ακολουθείτο και για μεγαλύτερα πλοία όπως εκείνο του οποίου το σχέδιο (μαζί με σύντομο πληροφοριακό σημείωμα), υπάρχει στο βιβλίο του E.F. Paris «Souvenirs de Marine».

Το πλοίο της Ινέπολης - Φιλαρμονική σε βάρκα 8 μ. περίπουTo πλοίο αυτό είχε μήκος 18m και ένα μονοφυές κατάρτι με σακολέβα και δύο τετράγωνα πανιά, επίσης είχε μπαστούνι με τρεις φλόκους. Αν εξαιρέσουμε δύο μικρούς εξώστες στην πρύμνη και την πλώρη, το υπόλοιπο καράβι είναι τελείως ανοικτό γι' αυτό στην κουπαστή πάνω σε πασσάλους είναι τοποθετημένα (εκατέρωθεν) δύο επιμήκη ξύλα που προορίζονται για την στερέωση κάποιας τέντας με σκοπό την προστασία του φορτίου.

Τα ποδοστάματα της πλώρης και της πρύμνης δεν είχαν άσους, αλλά παρουσίαζαν μια εσοχή όπου θηλύκωναν τα μαδέρια του πετσώματος και συγκρατούντο με εξωτερικά καρφιά. Σε αυτές τις πληροφορίες βασίστηκε ο Αρ. Ράλλης και έφτιαξε για το Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος το πλοίο της Ινέπολης της φωτογραφίας. Τα καράβια αυτά ήταν συνήθως βαμμένα μαύρα και είχαν ανάγλυφες διακοσμήσεις. Το ότι δεν έγιναν τόσο πολύ γνωστά ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι σπάνια έβγαιναν από τα Δαρδανέλια.

 

 

Πηγές - Σχετική Βιβλιογραφία:

  • Κώστας Α. Δαμιανίδης .Huseyin Coban,"Pereme" from the 19th cent. The last survived shell first construction in the Black Sea. Πέμπτο συνέδριο ναυπηγικής στην Αρχαιότητα, Ναύπλιο 1993
  • Πηγή παλαιάς φωτογραφίας: http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/08/30/15-7-2008-2/