Μοντέλο παραδοσιακής Υδραίικης βάρκας. Κατασκευάστηκε σύμφωνα με τα σχέδια του φίλου και μέλους του naftotopos Ν. Βλαβιανού, τα οποία αποτελούν και προσφορά προς όλα τα μέλη του naftotopos. 

Αντίγραφο Υδραίϊκου Βαρκαλά με Λατίνι. Οι φωτογραφίες προέρχονται από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας το Ιούλιο του 2008.

Αντίγραφο παραδοσιακού Υδραίϊκου μικρού Βαρκαλά με ιστιοφορία Σακολέβα. Οι ναυπηγικές γραμμές προέρχονται από μισμόδελο στο ναυπηγείο του Γριπαίου. Βιβλίο: Ελληνική Παραδοσιακή Ναυπηγική Κ. Δαμιανίδης, Β. Κωστούλας

Κατασκευαστική προσέγγιση του πλοίου της Ινέπολης του Πόντου στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας το οποίο κατασκευάζονταν από Έλληνες ναυπηγούς μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Κατασκευάζονταν με ένα μοναδικό τρόπο που αποτελούσε απομεινάρι της αρχαίας τεχνικής (shell first - πρώτα το κέλυφος). Τα καράβια αυτά δεν έγιναν τόσο πολύ γνωστά γιατί σπάνια έβγαιναν από τα Δαρδανέλια.

Αντίγραφο του πλοίου της Ινέπολης του Πόντου στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας το οποίο κατασκευάζονταν από Έλληνες ναυπηγούς μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Κατασκευάζονταν με ένα μοναδικό τρόπο που αποτελούσε απομεινάρι της αρχαίας τεχνικής (shell first - πρώτα το κέλυφος). Τα καράβια αυτά δεν έγιναν τόσο πολύ γνωστά γιατί σπάνια έβγαιναν από τα Δαρδανέλια.

Αντίγραφο του πλοίου της Ινέπολης του Πόντου στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας το οποίο κατασκευάζονταν από Έλληνες ναυπηγούς μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Κατασκευάζονταν με ένα μοναδικό τρόπο που αποτελούσε απομεινάρι της αρχαίας τεχνικής (shell first - πρώτα το κέλυφος). Τα καράβια αυτά δεν έγιναν τόσο πολύ γνωστά γιατί σπάνια έβγαιναν από τα Δαρδανέλια. Το μοντέλο εκτίθεται στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας.

Ομοίωμα καραβόσκαρου μεσαίου μεγέθους με ιστιοφορία σκούνας με σταυρώσεις που χρησιμοποιήθηκε ως επιβατικό ή εμπορικό σκάφος μέχρι τα μέσα του εικοστού αιώνα.

Τα σκάφη αυτά χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για εμπορικούς αλλά και πολεμικούς σκοπούς, διότι το κύριο ζητούμενο ήταν οι υψηλές ταχύτητες για τις οποίες ήταν ικανό, σε συνάρτηση με τη δυνατότητα πλεύσης σε κλειστότερες ως προς τον άνεμο γωνίες, συγκρινόμενο με παρόμοιου μεγέθους πλοία άλλης ιστιοφορίας, όπως μπρίκια, κορβέτες κλπ.

Διόραμα με καραβόσκαρο σε φάση κατασκευής. Οι φωτογραφίες από το εργαστήριο προσφέρθηκαν από τον ιδιοκτήτη του μοντέλου, ενώ οι υπόλοιπες προέρχονται από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας το Ιούλιο του 2008.

Αντίγραφο παραδοσιακού Καραβόσκαρου με ιστιοφορία «Λόβερ με σταύρωση» ('Top sail schooner'). Κατασκευασμένο από ξύλο οξιάς, εξολοκλήρου στο χέρι (from scratch) καθώς και όλα τα εξαρτήματά του (καβίλιες, μπιγότες, μακαράδες, άγκυρα, φορτίο). Χρόνος κατασκευής 530 ώρες. Το σχέδιο της γάστρας είναι βασισμένο σε καραβόσκαρο της εποχής του μεσοπολέμου. (Ελληνική Παραδοσιακή Ναυπηγική - Κ. Δαμιανίδης

Μεγάλο τρίστηλο εμπορικό ιστιοφόρο. Το μήκος αυτών των σκαφών έφθανε τα 50 μέτρα ενώ το εκτόπισμα ήταν από 500 μέχρι και τους 800 τόνους.

Ομοίωμα μικρής παραδοσιακής ξύλινης βάρκας παπαδιά (με καθρέπτη στην πρύμνη).

Ομοίωμα του παραδοσιακού σκάφους «ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΗΝΟΥ», που ναυπηγήθηκε από τον Νηρέα Μαυρίκο στο ναυπηγείο (ταρσανά) των αδελφών Μαυρίκου στην Σύρα, στα 1952-53 για λογαριασμό του τηνιακού καπτα-Νικόλα Αλοίμονου, στα χέρια του οποίου έμεινε για μια τριετία περίπου. Η ναυπήγηση η οποία διήρκεσε ενάμιση χρόνο περίπου και ολοκληρώθηκε το Φθινόπωρο του 1953, έγινε από τον Νηρέα Μαυρίκο.

Ομοίωμα παραδοσιακού Τσερνικοπεράματος με ιστιοφορία : Κέρκουρος (Κότερο ή Μπούμα και φλόκο).

Η κατασκευή ακολούθησε το σχέδιο των γραμμών του Τσερνικοπεράματος «Σελήνη»  και όπως αποτυπώνεται στο βιβλίο Ελληνική Παραδοσιακή Ναυπηγική του Κ. Δαμιανίδη (σελ 58).

Αντίγραφο του παραδοσιακού σκάφους "Ευαγγελίστρια", ένα Πέραμα που κατασκευάστηκε στο ναυπηγείο των αδελφών Μαυρίκου στη Σύρο το 1940. Το σκάφος αποκαταστάθηκε το 1988 από το Ναυτικό Μουσείο Αιγαίου. To μοντέλο κινείται με τηλεκατεύθυνση.

Αντίγραφο παραδοσιακού σκάφους τύπου «Πέραμα» με ιστιοφορία Μπρατσέρας. Οι φωτογραφίες προέρχονται από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας το Ιούλιο του 2008.

Ακριβές αντίγραφο του παραδοσιακού εμπορικού Περάματος 'ΕΛΕΝΗ Π. ΝΥ 167' που κατασκευάστηκε το 1951 στη Σκιάθο και ανήκει πλέον στο Ιστορικό Αρχείο, Μουσείο Ύδρας. Η αποτύπωσή και μελέτη αποκατάστασης έγινε από το αρχιτεκτονικό γραφείο «Κ. Δαμιανίδης & Συνεργάτες». 

Ομοίωμα παραδοσιακού Περάματος με ιστιοφορία «Λόβερ». Κατασκευασμένο από ξύλο οξιάς, εξολοκλήρου στο χέρι (from scratch) καθώς και όλα τα εξαρτήματά του (καβίλιες, μακαράδες, άγκυρα). Χρόνος κατασκευής 358 ώρες.

Αντίγραφο Περάματος με ιστιοφορία Λόβερο.Οι φωτογραφίες προέρχονται από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε από το Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας, στο πλαίσιο της ναυτικής εβδομάδας το έτος 2006.

Το Πέραμα που παρουσιάζεται, σκαρί στην πραγματικότητα περίπου 13,5 μέτρα, αποτελεί αντίγραφο/ομοίωμα του Περάματος 'Φανερωμένη' που ναυπηγήθηκε στη Σκιάθο το 1945 από το ναυπηγό Μυτιληναίο και αποκαταστάθηκε στο ναυπηγείο του Πάχου Παπαστεφάνου.

Μοντέλο τοπικής παραδοσιακής βάρκας μήκους 7,20 μ. από τη Μυτιλήνη. Το μοντέλο βασίστηκε στις κατασκευαστικές γραμμές του περαματάκι Μανάβρα στη σκάλα Ερεσσού που κατέγραψε ο Δημήτριος Μάρας.

Αντίγραφο τοπικού σκαριού από τη Μυτιλήνη. Περαματάκι με ιστιοφορία απλής μορφής Λατίνι. Κατασκευασμένο από ξύλο οξιάς, και αμπούρας εξολοκλήρου στο χέρι (from scratch) καθώς και όλος ο εξοπλισμός του (παραγάδια,πετρελαιόλαμπα,τεσσαροχάλι, καμάκι, αλιεύματα). Η κατασκευή των νομέων του περιλαμβάνει έδρες και σκαρμούς. 

Το μοντέλο που παρουσιάζεται αποτελεί μία κατακευαστική προσέγγιση Σαΐτας. Οι Σαϊτιές ή Σαΐτες ήταν ένας τύπος λατινάδικου και διέφεραν διότι είχαν στο πλωριό κατάρτι σταυρώσεις. Μερικοί συγγραφείς τη θεωρούν μάλιστα ως μία παραλλαγή του βρικιού. Στην αρχή ξεκίνησαν ως κωπήλατα σκάφη και ήσαν πολύ γρήγορα. Στα Μικρασιατικά παράλια τις έλεγαν σάικες και τις μεγάλες, σαν καράβια που ήταν, καραβοσαϊτιές ή καραβοσαίτες.

Αντίγραφο παραδοσιακού μικρού ιστιοφόρου σκάφους που κατασκευαζόταν στην Ελλάδα από τα τέλη του 18ου και κατά το 19ο αιώνα. Το μοντέλο είναι βασισμένο στα σχέδια του A.Paris από το βιβλίο του Souvenirs de marine conserves.

Αντίγραφο παραδοσιακού ιστιοφόρου σκάφους που έπλεε στο Αιγαίο από τα τέλη του 18ου και κατά τον 19ο αιώνα. Η σημαία αποτελεί την Γραικοθωμανική παντίερα κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας.

«Μπές τσιφτές» - «καπεταναίοι» - «παλατζήδες» - «χαμνατζήδες» - «ντουρούκια» - «μπαλουχανάς», ονόματα πρωτάκουστα, παράξενα, ξενικά, φερμένα από το παρελθόν. Τότε που στην Ανατολική πλευρά του Αιγαίου, οι Έλληνες ψαράδες στήριζαν με την αλιεία την οικογένεια και τον τόπο τους. Τότε, που η συνεργασία ανθρώπων και σκαφών, αν και επιτακτική, γίνονταν με «μπέσα». Τότε που το κάθε σκάφος δεν ήταν μόνο ένα εργαλείο, αλλά είχε μέρος στον σεβασμό.

Μοντέλο κωπήλατης ψαράδικης βάρκας της Θάλασσας του Μαρμαρά (Σαντάλα) με 7 ζεύγη κουπιών και χωρίς πανιά. Η ιστορία και η παράδοση των κατοίκων του Νέου Μαρμαρά στη Χαλκιδική αναφέρει οτι η βάρκα Σαντάλα προπορευόταν της ψαράδικης πομπής στο νησί Μαρμαράς στη Μικρά Ασία.

Αντίγραφο Σαντάλας, κωπήλατου πλοίου από τον Μαρμαρά που φτιαχνόταν από Έλληνες ναυπηγούς κατά τον 18ο - 19ο αιώνα.

Ομοίωμα παραδοσιακού σπογγαλιευτικού σκάφους από τη Σύμη. Το μοντέλο φέρει μισολάτινομε σταυρώσεις και φλόκους, που συνήθιζαν να αρματώνουν τις σκάφες στις αρχές του 1900. Το μισολάτινο, έναντι της προγενέστερης σακκολέβας προσφέρει καλύτερη ικανότητα χειρισμού αλλά και ικανότητα πλεύσης στα όρτσα. Τα τετράγωνα πανιά βοηθούσαν τις άπνοιες και στα πρίμα.

Αντίγραφο παραδοσιακού σπογγαλιευτικού σκάφους από τη Σύμη. Το μοντέλο είναι κατασκευασμένο από ξύλο οξιάς, εξολοκλήρου στο χέρι (from scratch) καθώς και όλα τα εξαρτήματά του (φανάρια, άγκυρα, καλάθια, κουβάς, καμάκι κ.λ.π.) Χρόνος κατασκευής 352 ώρες.

Ομοίωμα παραδοσιακής κωπήλατης Σμυρναίϊκης Γαίτας. Η ναυπήγηση του μοντέλου έγινε με τη βοήθεια νάυαθρου, από 35 νομείς ξύλου καστανιάς, διαστάσεων 1,5 Χ 3 χιλιοστά.

Ομοίωμα παραδοσιακής αλιευτική κωπήλατης τράτας. Περιλαμβάνει 7 ζεύγη κουπιά, σε 6 πάγκους και ένα ζευγάρι στην κουβέρτα της πλώρης.

Ομοίωμα παραδοσιακής κωπήλατης τράτας με 2 λατίνια. Περιλαμβάνει 7 ζεύγη κουπιά, σε 6 πάγκους και ένα ζευγάρι στην κουβέρτα της πλώρης. 

Αντίγραφο αλιευτικής κωπήλατης τράτας. Το μοντέλο που παρουσιάζεται προέρχεται από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας το Σεπτέμβριο του 2004.

Αντίγραφο παραδοσιακής κωπήλατης τράτας με λατίνι. Περιλαμβάνει 5 σειρές κουπια.

Αντίγραφο παραδοσιακής κωπήλατης τράτας με λατίνι. Περιλαμβάνει 5 σειρές κουπια.

Αντίγραφο παραδοσιακής κωπήλατης τράτας με λατίνι. Περιλαμβάνει 5 σειρές κουπια. Οι φωτογραφίες έχουν παρθεί από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας το Ιούνιο του 2006.

Αντίγραφο παραδοσιακής κωπήλατης τράτας με λατίνι. Περιλαμβάνει 5 σειρές κουπια.

Μοντέλο παραδοσιακού  τρεχαντηριού με ιστιοφορία «Μπρατσέρα».  Το μοντέλο αναπαριστά  φορτηγό  σκάφος, είναι εξ' ολοκληρου ιδιοκατασκευή και βασίστηκε σε έργο λαϊκού ζωγράφου, κατά το 2ο μισό του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με τον πίνακα, το πλοίο ανήκε στον πλοιάρχο Ιωάννη Γ. Διακογιάννη από το Τρίκερι (Νομός Μαγνησίας). 

Το μοντέλο συμμετείχε στην 41η έκθεση της I.P.M.S. Ελλάδος.

Ομοίωμα παραδοσιακού  τρεχαντηριού με ιστιοφορία «Λόβερο».  Το μοντέλο αναπαριστά  ένα  φορτηγό  σκάφος,  είναι κατασκευασμένο από ξύλο οξυάς  εξολοκλήρου στο χέρι (from scratch), με την τεχνική πέτσωμα επάνω σε ολόσωμους νομείς. Είναι βασισμένο στην Βιβλιογραφία  α. "Ελληνική παραδοσιακή ναυπηγική"  -β. "Περί εξαρτισμού των πλοίων"  και  γ. στο φωτογραφικό αρχείο του naftotopos.gr.

Αντιπροσωπευτικό δείγμα Αιγαιοπελαγίτικου μηχανοκίνητου αλιευτικού σκάφους της δεκαετίας του ’50, με βοηθητική ιστιοφορία  (Mπούμας ή Kότερο), μήκους 10,5m. Το ομοίωμα (μοντέλο) κατασκευάστηκε με βάση ναυπηγικά σχέδια του ξυλοναυπηγού Κωνσταντίνου Χωριανόπουλου, σε κλίμακα 1:20

Ομοίωμα παραδοσιακού τρεχαντηρού με ιστιοφορία Μπρατσέρα (ψάθες και φλόκο). Το σχέδιο των γραμμών του σκάφους είναι από τον Χ. Αθανασίου, όπως χαράχτηκε επάνω σε σανίδα (1,20 Χ 0,20 εκατοστά), το 1945 στην Αλλόνησο. Δημοσιεύτηκε στις "7 ημέρες" της καθημερινής Τόμος ΚΖ.

Ομοίωμα παραδοσιακού τρεχαντηρού με ιστιοφορία Μπρατσέρα (ψάθες και φλόκους) και ολικό μήκο: 97 cm.

Ομοίωμα παραδοσιακού τρεχαντηρού από τη Σκόπελο, με ιστιοφορία Μπομπάρδα (σταυρώσεις στο πλωριό και μπούμα στο πρυμνιό κατάρτι). Ολικό μήκος: 83,5 cm

Αντίγραφο του παραδοσιακού σκάφους "ΧΟΖΟΒΙΩΤΙΣΣΑ", ένα τρεχαντήρι 11,8 μέτρων το οποίο κατασκευάσηκε στα Κατάπολα της Αμοργού από τον καραβομαραγλό Βαζαίο το 1975. Καταστράφηκε στην Αιγιάλη της Αμοργού το 2006, στο βωμό της "ανανέωσης" του αλιευτικού μας στόλου και υπό τη "χορηγεία" της Ευρωπαϊκής Ένωσης. To μοντέλο κινείται με τηλεκατεύθυνση.

Aντίγραφο παραδοσιακού αλιευτικού τρεχαντηριού μήκους 12 μέτρων, του οποίου η γάστρα σχεδιάστηκε στη Σκιάθο το 1965.

Αντίγραφο παραδοσιακού αλιευτικού τρεχαντηριού με θαλασσινά χρώματα. Η γάστρα του μοντέλου αποτελεί ομοίωμα παραδοσιακού αλιευτικού τρεχαντηριού μήκους 12 μέτρων, το οποίο σχεδιάστηκε στη Σκιάθο το 1965. Το μοντέλο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Αντίγραφο μικρού τρεχαντηριού παράκτιας αλιείας. Οι φωτογραφίες έχουν παρθεί από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας το Σεπτέμβριο του 2004.

Διόραμα κατασκευής παραδοσιακού τρεχαντηριού. Οι φωτογραφίες έχουν παρθεί από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας το Σεπτέμβριο του 2004.

Αντίγραφο μικρού αλιευτικού παραδοσιακού τρεχαντηριού. Οι φωτογραφίες έχουν παρθεί από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας το Σεπτέμβριο του 2004.

Αντίγραφο παραδοσιακού σκάφους τύπου 'Τρεχαντήρι' με μπούμα και δύο φλόκους. Οι φωτογραφίες προέρχονται από την έκθεση μοντέλων ελληνικών παραδοσιακών σκαριών που διοργανώθηκε στο Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδας το Ιούλιο του 2008.